Ben beklerken hayat,
Düþler pýnarlarýndan aktý sessizce.
Çamura düþtü umut,sokakta yaþandý zillet.
Ayaklarýmda pranga oldu sevda,
Diplerinde yosun kokan dehlizlerinde çürüdü gece.
Ben beklerken hayat,
Seninle büyüdü gençlik,
Ellerimden aktý suyum.
Yenceç kýskacýna tutuldu gönlüm.
Gözlerle duydum,Kulaklarýmla ölçtüm mesafeleri.
Batmayan çamurlarda doydum, sularda doðarken gün.
Ben beklerken hayat,
Aklýma dizilmiþ boncuklarda iþlendi gergef,
Narin parmaklarda hüner, kokusu yalýn.
Girift mekanlarda loþluk,gündüz düþlerinde saðnak,
Yaz yaðmurlarýnda bereket,kurumuþa damlayken ömür.
Nasýrlaþmasýn yürek atýþlarým diye kaynattýðým kan,
Uyuþurken gece, gökte yýldýzlara yansýdý seher.
Ben beklerken hayat,
Durmadý aktý giti, ellerimde tutacak sandýðým.
Saçlarýnda, kýna kokusu yakacaktý genzimi,
Ellerinde buðusu tüten, ince bellide yaldýz kokan çayýn,
Þekersiz içilen bisküvitle buluþtuðu an gibi gevsek,
Her düþ gibi yalnýz, her yalnýz kadar kendinde.
Ayaklarýmda kaldýrým taþlarýnýn bestesi, inleyen naðmeler ruhumu sardý...
Ben beklerken hayat,
Görmeyince þiir,
Küstü mýsralarýna kendinden habersiz...
Daðýldý hece, imla yok etti manayý,
Virgül kelimeden koptu.
Nokta durmadý yerli yerinde.
Ünlem sormadý soruyu,çoþkuyu anlatýrken týrnak.
