Müslüman,kendisine itimat edilir,güvenilir insan demektir.Bugünkü Müslümanlar böyle mi?Herkes bu sorunun cevabýný kendisi versin.Bakýn duvardaki aynaya,cevap aynada gördüðünüz zattýr.cevap sizsiniz….
Ne oldu bu millete? Sözüne güvenilmeyen,yaptýðý iþe,attýðý imzaya,verdiði senede itimat edilmeyen bir millet olduk.Ümmet-i Muhammed’e benzemeyen bir millet olduk.Peygamberimiz Efendimiz(sav)zamanýnda bazý müþrikler bile bugünkü Müslümanlardan daha güvenilir,daha itimat edilir idi.
Ýþte bir örnek:
Efendimiz Aleyhisselam’a hicret emri verilir.Hicret emrini alan Peygamberimiz Efendimiz hemen Hz Ebubekir(ra)’i yanýna çaðýrdý.
Buyurdu ki:
-Ya Ebu Bekir,Yesrib’e (Medine-i Münevvere’ye) gitmek üzere vazifelendirildik.Birlikte gideceðiz.Ancak müþrikler ve diðer kafirler peþimizdeler.Tehlike var….
Þimdi git.Öyle bir kýlavuz bul ki,hiç kimsenin bilemeyeceði ve bulamayacaðý yoldan bizi götürsun.
Hz.Ebu Bekir(ra) bu emri alýnca bildiði bütün kýlavuzlarý bir anda þöyle bir gözünün önünden geçirdi.En ehil ve itimat edilir birinde karar kýldý.
Doðrudan doðruyaUreykýt adlý müþrik bir kýlavuza gitti.Ureykýt müthiþ bir kýlavuz idi. Öyle iþinin ehli idi ki ünü dillere destandý.Ureykýt,çölde bir devenin izinden o devenin erkek mý dýþý mý,genç mý yaþlý mý?Aç mý tok mu?Yaþý kaç, rengi ne?Bunlarý biliyordu.Bu derece iþinin ehliydi Ureykýt.Ebu Bekir(ra)böylesine bir kýlavuz olanUreykýt’la pazarlýða oturdu.
-Ya Ureykýt,Muhammed(as)ile benMekke’den çýkýp Yesrib’e(Medine’ye)gideceðiz,inþallah….Bizi, kimsenin bilmediði,bulamayacaðý yoldanYesrib’e ulaþtýracaksýn…Ureykýt bu teklife þöyle cevap verdi.
-Hay hay ya Ebu Bekir.Bu iþin uzmaný benim.Kýlýnýza bile zarar gelmeden sizi yesrib’e(Medine’ye)ulaþtýrýrým.Ancak,benim ücretim size pahalýya gelir.Olsun!Bizi götür.Bunun için ne istiyorsun?Ýki deve isterim Ya Ebu Bekir.Biri Mummed biri senin için.
-Tamam Ya Ureykýt.Teklifini kabul ediyorum.Orada anlaþýyorlar.Akit tamam.Hz Ebu Bekir(ra)bu anlaþmayý bitirdikten sonra doðruca Peygamberimiz Efendimiz(sav)’e geliyor.Durumu olduðu gibi anlatýyor.Efendimiz(sav)de tamam diyor.Anlaþmaya müteakip Ureykýt da Mekke’nin merkezine geliyor ki bir ilanýn yapýldýðýný duyuyor.
-Ey Mekkeliler! kimMuhammed’in yerini bildirirse 200(ikiyüz)deve ile mükafatlandýrýlacaktýr.200 deve ilanýný Ureykýt duyuyor.
Efendimiz(sav)’in yerini Ureykýt’tan baþka bilen de yok.Fakat bu müþrik Ureykýt 200 deveye zerre kadar itibar etmiyor.Hiç duymamýþ gibi yoluna devam ediyor.Bir kaç saat sonra da sözleþtikleri yerden Yesrib’e(Medine’ye) Hazreti Muhammed(sav),Hazreti Ebu Bekir(ra) ve Ureykýt Medine’ye hareket ediyorlar.Ureykýt,200 deveye itibar etmiyor,2 deveyle iktifa ediyor.
Þu müþrikteki ciddiyete bakýn.Bugünkü Müslümanlarda bu ciddiyet var mý?Anlaþmaya sadakatleri(istisnalarý hariç) var mý? Baþýmýza gelen bela ve musibetlerin sebeplerini niçin baþkalarýnda arýyoruz? Kendimizde arasak ya! Bunu yapabilirsek samimi Müslüman oluruz…Mehmet AKÝF’ÝN Bir dörtlüðünde ifade ettiði gibi,
Müslümanlýk nerede bizden geçmiþ insanlýk bile
Alemi aldatmaksa maksat aldanan yok nafile
Kaç hakiki mü’min gördümse hepsi makberdedir
Müslümanlýk bilmem amma galiba göklerdedir.
Hamdi ÖZDER
Diyanet-Sen ARTVÝN Þub.Baþ.
