Mensubu olduğumuz İslam Dini başkalarına benzemeyi, onların hayat tarzını aynen alıp onlar gibi yaşamayı,giyimden kuşama,çarşıdan pazara,hatta mimariye varıncaya kadar,tepeden tırnağa her şeyimizle onlar gibi yaşamayı yani taklitçilik yapmayı kesin bir dille yasaklamıştır. Nitekim Allah’ü Teala Kur’an-i Kerimde Bakara suresinin 120. ayet-i kerimesinde mealen şöyle buyurmaktadır, “Sen onların dinlerine uymadıkça, ne Yahudiler ve ne de Hıristiyanlar asla senden razı olmazlar”.Bu ayetten de anlaşılacağı üzere biz Müslüman-lar ne yaparsak yapalım gayri İslami inanç mensuplarını memnun etmemiz mümkün olmaya-caktır. Öyle ise biz her şeyimizle inancımız gereği kendi hayat felsefemizi, sosyal yaşam tarzımızı, aile yaşantımızı, insanlara karşı davranış biçimimizi, bütün kurum ve kuruluşları-mıza varıncaya kadar, kendi inancımız doğrultusunda yeniden ortaya koymamız gerekir. Yani bizim başkalarına model olmak gibi bir mecburiyetimiz var. Biz inancımızla, edebimizle, ahlakımızla, doğru sözlülüğümüzle, dürüstlüğümüzle, adilliğimizle, ruh, beden ve çevreyi temiz tutmamızla, örnek olmak ve hatta öyle ki inancı gereği yada fikri yapısı dolayısı ile bizi sevmeyen birisinin dahi hakkımızda olumlu düşünceler serdetmesine yol açacak bir hayat yaşamak mecburiyetimiz var. Çünkü en makbul şahitlik düşmanımızın lehimizde yaptığı şahitliktir.
Milletimize yıllarca adeta batılı hayat tarzları, modernlik adına, medeniyet adına dayatıldı. Hatta 1920’lerde Türkiye Cumhuriyeti’nin temelleri atılırken bütün anayasal kurumların temelleri İtalya’dan, İsviçre’den, Almanya’dan aynen tercüme edilerek atılmaya çalışıldı. Yani tabiri caizse 120 kiloluk Alman Hans’ın elbisesi 70 kiloluk Hasan’a giydirilme-ye çalışıldı, bu da yetmedi Hans’ın, Mariya’nın, Agop’un giyiminden kuşamına, hayat tarzına varıncaya kadar her şeyleri Müslüman vatan evladına model olarak sunuldu.Tabii bunda bazı görsel ve yazılı basının ve bazı kurum ve kuruluşların da çok büyük etkisi olmuştur.Bir örnek vermek gerekirse yıllarca çılgınca kutlanan ve asla ülkemize ve milletimize yakışmayan yılbaşı rezaletini gösterebiliriz.Allah aşkına şöyle bir düşünelim, hangi Avrupa ülkesi bizim dini bayramımız olan Ramazan Bayramını idrak eder, Kurban Bayramında kurban keserek Kurban Bayramını kutlar, madem onlardan böyle bir davranış beklemek abesle iştigal ise, bize ne oluyor ki yılbaşına aylar öncesinden hazırlanıyoruz, evlerimize çam dikip süslüyoruz, hindiler kesiyoruz, ziyafetler veriyor , içki, kumar partileri düzenliyoruz. Çocuklarımıza giydirdiğimiz noel baba kıyafeti maskaralıkları ve gece tam saat 24.00’de kaldırılan kadehler, havaya atılan milyon liralar tutan havayı fişekler,bu yazdıklarımın yılbaşı gecesi yaşanan rezaletlerin bir kısmı olduğunu ayrıca belirtmek isterim. Mateessüf bütün bunlar bir Avrupa ülkesinde değil 600 yıl boyunca bütün Dünya’ya nizamat veren Osmanlı devletinin bakiyesi olarak kurulmuş ve nüfusunun yüzde doksanı Müslüman olan ve ayrıca binlerce şehidi bağrında barındıran cennet vatanımızda oluyor unutmayalım. Bu yapılanların ülkemize ve biz Müslümanlara da hiç ama hiç yakışmadığını belirtmeden geçemeyeceğim. Eğer böyle davranarak Avrupalının bizi sevip bize dost olacağını ve bizi aralarına alacaklarını düşünüyorsak ne yazık ki Kur’an mesajını anlamadığımızın ilanıdır. Eğer biz itibar görmek, Dünya ülkeleri nezdinde saygın yerimizi almak istiyorsak kendi inancımıza dönerek bu doğrultuda yaşamak mecburiyetindeyiz. Çünkü insan “ İnandığı gibi yaşamazsa yaşadığı gibi inanmaya başlar .” Ayrıca Peygamber Efendimiz “Eğer bir kişi başka birisine benzemeye çalışırsa oda onlardandır.“ Buyuruyor, yazımı bir dörtlükle bitirmek istiyorum ,
Bir elde kadeh var bir elde Kuran,
İşimiz bazen helaldir bazen haram,
Şu olgunlaşmamış fani dünyada
Ne tam kafir olduk nede Müslüman.
Not:Keriman Halis meselesini yer kalmadığı için bilahere köşemde yazacağım.
